Przewodnik po herbacie jaśminowej
Historia
Herbata jaśminowa należy do rodziny chińskich herbat aromatyzowanych.
Praktyka jej wytwarzania sięga prawdopodobnie dynastii Song, ale to za panowania Ming, od XIVe wieku, utrwaliła się w Fujianie. Kwiatów nigdy nie miesza się z liśćmi: układa się je na herbacie przez kilka nocy, aby uwolniły swój zapach, a następnie usuwa.
Ten proces, powtarzany niekiedy od siedmiu do dziewięciu razy w przypadku najszlachetniejszych gatunków, wymaga ścisłej współpracy między producentami herbaty a hodowcami jaśminu. Herbata nie jest aromatyzowana: zachowuje pamięć kwiatu, który w niej nie pozostaje.
Pochodzenie
Herbaty jaśminowe pochodzą głównie z Fujianu i Guangxi, na południu Chin.
Wykorzystywane liście to niemal zawsze zielone herbaty - Chun Hao, Mao Feng, czasem Long Zhu w przypadku ręcznie zwijanych pereł. Najczęściej stosowaną odmianą jaśminu jest Jasminum sambac, zbierany na początku lata.
Kwiaty zbiera się pod koniec poranka, gdy są jeszcze zamknięte, a następnie układa na liściach o zmroku, kiedy otwierają się i uwalniają swój zapach. Zgranie zbiorów herbaty z kwitnieniem jaśminu decyduje o jakości rezultatu.
Noty degustacyjne
Napar dobrej herbaty jaśminowej jest klarowny i świetlisty, o delikatnej żółtozielonej barwie.
Zapach rozwija się, gdy filiżanka zbliża się do ust: jest kwiatowy, lekko słodki, bez ciężkości. W ustach liść pozostaje wyczuwalny - roślinny, czasem roślinno-prażony w przypadku Mao Feng. Zapach przedłuża degustację, nie przesłaniając jej.
Dobrą herbatę jaśminową rozpoznaje się po precyzji tej równowagi. Kwiat nie maskuje liścia; liść nie tłumi kwiatu. Nie dodaje się żadnych aromatów - nadmiernie intensywny zapach często świadczy o przemysłowym aromatyzowaniu.
Przygotowanie
Woda: niskozmineralizowana.
Temperatura: 75 do 80 °C.
Dozowanie: 3 g na 200 ml.
Czas: 2 do 3 minut w czajniczku lub kilka krótkich parzeń (30 do 45 sekund) w gaiwanie.
Zbyt gorąca woda wydobywa gorycz, której nie powinno być. Zwijane perły potrzebują nieco więcej czasu, aby rozwinąć się podczas pierwszego parzenia. Druga filiżanka często pełniej ukazuje liść, gdy kwiat oddał już swoje pierwsze tchnienie.