Przewodnik po matcha
Historia
Matcha wywodzi się z praktyki wprowadzonej w Chinach za panowania dynastii Song, kiedy sproszkowaną herbatę ubijano w czarce.
Zwyczaj ten, stopniowo porzucony w Chinach, został przekazany Japonii przez buddyjskiego mnicha Eisai w XIIe wieku, a następnie przez Murata Jukō i Sen no Rikyū, którzy skodyfikowali ceremonię herbacianą - chanoyu - między XVe a XVIe wiekiem.
Matcha nie jest więc jedynie napojem : należy do długiej genealogii gestów, w której przygotowanie, przedmiot i postawa liczą się równie mocno jak smak. Proszek, który znamy dzisiaj, jest bezpośrednim spadkobiercą tej praktyki.
Pochodzenie
Matcha jest dziś produkowana niemal wyłącznie w Japonii, z tencha - liści zielonej herbaty uprawianych w cieniu przez trzy do czterech tygodni przed zbiorem.
Główne regiony upraw to Uji (Kyoto), historyczna kolebka matcha, a także Nishio (Aichi), Shizuoka i Kagoshima. Każdy region wyróżnia się określonymi kultywarami, glebami i metodami zacieniania, które wpływają na kolor - od jadeitowej po głębszą zieleń - oraz na równowagę między słodyczą, goryczą a umami.
Liście są zbierane, poddawane działaniu pary, pozbawiane nerwów, a następnie powoli mielone w kamiennych żarnach. To powolne mielenie decyduje o miałkości proszku, a w konsekwencji o jego teksturze w ustach.
Noty degustacyjne
Matcha wyróżnia się intensywną zieloną barwą i piankową teksturą.
W ustach łączy roślinne pierwsze wrażenie - świeżą trawę, młode pędy - z krągłością niesioną przez umami. Finisz może być łagodny, czasem lekko cierpki, gdy woda jest zbyt gorąca lub proszek zbyt skoncentrowany.
Matcha jakości ceremonialnej wyróżnia się łagodnością i długim finiszem, bez gorzkiego szczypania. Matcha określana jako kulinarna, bardziej wyrazista, jest przeznaczona do wykorzystania w cukiernictwie lub w napojach łączonych z mlekiem.
Przygotowanie
Woda : niskozmineralizowana.
Temperatura : 75 do 80 °C.
Dozowanie : około 1 g proszku na 70 ml wody, do dostosowania według smaku.
Gest : przesiać proszek do czarki, wlać wodę, ubijać bambusowym chasen regularnym ruchem kreślącym M, aż powstanie delikatna pianka.
Czarka powinna być szeroka i stabilna, a miotełka uprzednio zwilżona, by chronić jej włókna. Gotowy napój należy wypić od razu, w dwóch lub trzech łykach, dopóki pianka pozostaje świeża.